EVP en bandstemmen
Voor het opnemen van EVP berichten gebruikt men meestal een computer of een ouderwetse bandrecorder. In de meeste gevallen biedt men met behulp van een radio of televisie een achtergrondgeluid aan. Dit achtergrondgeluid kan door de entiteiten worden omgevormd tot voor de bandstemopnemer herkenbare taal.
Geschiedenis van EVP
Het bestaan van EVP berichten is als eerst ontdekt door de Zweedse Friedrich Jürgenson. Friedrich Jürgenson ontdekte de EVP berichten bij toeval. Hij was iemand die hield van het opnemen van vogelzang. Friedrich Jürgenson ontdekte echter dat in zijn opnamen niet alleen vogelgeluiden te horen waren. Hij ontdekte in zijn opnamen ook de stemmen van zijn overleden vrienden! Het is Friedrich Jürgenson gelukt om met de stemmen contact te krijgen. Over dit contact schreef hij het boek Communicating with the dead. Dit boek is ook vertaald naar het Nederlandse Gesprek met de doden.
Mensen over de hele wereld waren gefascineerd door de EVP berichten. In Nederland was Branton de Geus de bekendste opnemer van EVP berichten. Over zijn ervaringen schreef hij het boek Bandstemmen... en zij leven verder zonder lichaam.
Categorieën
Bij het opnemen van EVP is niet elk bericht dat van geesten afkomstig is even goed te horen. Men heeft daarom een classificatie gemaakt van de verstaanbaarheid van de stemmen.
Klasse A stemmen
EVP berichten in klasse A zijn voor de meeste mensen duidelijk te verstaan. Vaak hoeft men geen filtering of bewerking toe te passen om het EVP bericht te ontdekken.
Klasse B stemmen
Voor het ontdekken en verstaan van EVP berichten in klasse B is al wat meer concentratie en geduld nodig. Soms helpt het om de stemmen te filteren en te bewerken, zodat de EVP berichten beter te verstaan zijn.
Klasse C stemmen
Klasse C berichten zijn zo moeilijk te verstaan dat men er eigenlijk alles van kan maken. De ene persoon kan er een complete volzin in horen, terwijl de andere persoon alleen maar wat ruis hoort.
EVP berichten en sceptici
Sceptici zeggen dat EVP een vorm is van pareidolie (of pareidolia). Bij dit psychologische effect proberen onze hersenen herkenbare patronen te herkennen in ruis. En vaak in de vorm van stemmen. Dat bandstemopnemers er paranormale stemmen in horen, komt door dit psychologische effect, beweren de sceptici. Een ander voorbeeld van pareidolie of pareidolia is het gezien van gezichten in wolken of het zien van het gezicht van Satan op foto's van de aanslagen op de Twin Towers op 11 september 2001.